Ondertussen woonde ik al meer dan 10 jaar alleen met mijn dochters.

De droom om ooit te gaan samenhuizen of cohousen liet me niet los. Ik realiseerde me al een hele tijd dat alles veel makkelijker  zou zijn als mijn dochters het huis uit waren. Als ik zou kiezen voor een cohousingproject zou ik nu dringend actie moeten nemen (mijn dochters waren 19 en 17). Ik had twijfels. De investering was even groot dan wanneer je een eigen woning zou bouwen. En je moest ongeveer 5 jaar rekenen als je van nul zou beginnen. En dat moest ik nog steeds, niettegenstaande de droom er al meer dan 10 jaar was. Alles behalve motiverend.

Maar ik gaf niet op. Ik had mijn kennis op financieel vlak dankzij een loopbaan van 20 jaar in de banksector, ik volgde de markt van samenhuizen en cohousing heel nauw op en ik had een heel groot netwerk. En iedereen wist waar mijn hart van vol was. Tijdens wandelingen en fietstochten met vrienden werd vaak gelachen met mij. Ik had immers meer aandacht voor de grote huizen die te koop stonden dan voor de prachtige natuur.  

Er moesten toch veel gelijkgestemden zijn. Singles die net zoals ik op zoek waren naar gezelschap, samen leuke dingen wilden beleven, een klankbord zochten bij leeftijdsgenoten, misschien ook droomden om ooit te gaan samenhuizen of cohousen om niet alleen achter te blijven. Ik richtte een netwerk op voor singles en organiseerde ontelbare leuke activiteiten. Avontuur, cultuur, gastronomie en ontspanning, voor ieder wat wils. Vanaf 2011 kwam de Opendeurdag Samenhuizen jaarlijks op de kalender.