Hans, een goede vriend van jaren, is mijn knuffelcontact. Hij woont heel kortbij en we trekken regelmatig de natuur in om te wandelen.

Zo ook vandaag. Na de wandeling komt hij meestal nog iets drinken. Het klikt ook tussen hem en mijn huisgenoten en dat is heel fijn. We nestelen ons in het salon naast de open keuken. Het is Christel haar kookbeurt en ze is al volop in de weer. Leuke babbels. Even later verschijnen ook Patrick en Jeannine ten tonele. De kruidige geur van de soep die ondertussen in de gang hangt is daar zeker de oorzaak van. 
Hans geniet duidelijk van zijn wijntje en zijn lichaamstaal vertelt ons dat hij het ook vandaag supergezellig vindt bij ons in de Withoef. We hadden niet afgesproken dat hij zou blijven eten.  'Een soepje kan je gerust mee eten hoor Hans' zegt Christel uitnodigend. Daar gaat hij maar al te graag op in. Even later hoor ik Christel zeggen: 'Ik gooi gewoon wat extra rijst in de pan. Het lukt wel voor 1 extra eter.' En zo tafelen we onverwachts met z'n vijven. De verse groentensoep wordt gesmaakt. En even later komt er een overheerlijke risottoschotel op tafel. Hans benadrukt nog eens hoe graag hij op bezoek komt bij ons. En als hij dan ook nog eens kan genieten van Christel haar kookkunsten is het helemaal de max!